Huntington, West Virginia, USA.

vatrnHeitt og rakt er orð dagsins.  Rosalega mikill raki í dag og hitinn næstum óþolandi.  Ég var orðinn rennblautur af svita og hita og það sama má segja um hina.  Hitinn tekur vel á og finna kallarnir vel fyrir þessu.  Seinnipartinn í dag lentum við í grenjandi rigningu en stóð hún bara í nokkrar mínútur, en var ansi kröftug.  Einar var fararstjóri í dag og var hann snöggur að fara út af svo að pabbi og Skúli gætu farið í nýju regngallana sína.  Ég ákvað að fara ekki í neitt meira, heldur að verða bara blautur.  Það gerir ekkert til því hitinn var mikill.  En pabbi og Skúli voru í bómullarbolum og jökkum og því blotnuðu þeir illa.  Ég og Einar erum aldrei í neinu úr bómull því það er óþverraefni til að vera í á mótorhjóli.  Við notum eingöngu boli og buxur, þar með talið nærboli og nærbuxur, úr polyester og/eða ull.  Ég sjálfur er búinn að vera í ullar nærbuxum allan tímann og þvílíkur munur.  Að vera í réttum fatnaði skiptir bara öllu máli, sérstaklega þegar maður er í langferðalagi.  Eins og ég hef sagt áður, þá eru flestir Ameríkanar sem við mætum á hjólum klæddir bara í stuttermabol og gallabuxur.  Þeir voru nú ansi aumir og í slæmum málum í dag þegar þessi mikla rigning skall á okkur skyndilega.  Við stoppuðum oft í dag til að fá okkur að drekka, því vökvatapið var mikið.  Við Einar erum búnir að læra á þetta, og erum reynslunni ríkari eftir að hafa hjólað i gegnum Rússland og Mongólíu.  Eins og margir vita, þá er þorsti mjög lélegur mælikvarði á hvort líkaminn þarfnast vökva eða ekki.  Ég datt á hjólinu einu sinni í Rússlandi á slæmum malarvegi, sem betur fer á lítilli ferð, en eftir að hafa staðið upp og reist við hjólið komst ég að því að eina ástæðan fyrir fallinu var vökvaleysi !  Jú, þannig var að hitinn var gríðarmikill og mikið vökvatap og ég ekki passað mig á að drekka nóg, og einbeitingarleysi og þreyta urðu þess valdandi að ég datt.  Við lærðum á þessu og pössum þetta mjög vel.  En pabbi og Skúli eru ekki vanir að hjóla í svona miklum hita og verðum við að minna þá stöðugt á að drekka nóg.  Mjög mikilvægt.  Enn einn dagurinn liðinn og við nálgumst endastöð óðfluga !  Skrítin tilfinning ! 

Hot and humid describes our day.  Incrediable humidity and the heat almost intolerable.  I became all wet and hot because of the sweat and the same story can be told of my pals.  The heat can be difficult and the older guys really felt that today.  Later this day we got heavy rain and it was rather hard even though it wasn't for long.  Einar was a leader today and he quickly decided to stop so my dad and Skuli could put their rainclothes on.  I decided not to do that and simply get wet.  It didnt bother me to get wet because of the heat.  But dad and Skuli had cotton t-shirts and jackets on and therefore they got extremely wet. Einar and I dont never wear anything made of cotton because that isnt good fabric for travelling in.  We only use clothes and that counts also the underwear, made of polyester or wool.  I have been using a wool underwear the whole time and what a great differance.  To wear right clothes can make a big differance, especially on a long trip.  As I have mentioned before most of the Americans I have met on motorcycles are only wearing t-shirts and jeans and we saw many of them rather poor looking and wet when this suddenly heavy rain started today.  Me and Einar now this know and especially after the trip across Russia and Mongolia.  As many of you know, being thirsty isnt necessarily the right mesarue of if your body need water or not.  Once I fell of my motorcycle in Russia on a bad countryroad and after I had stood up I knew I had fell because  I was in a lack of water !  Because of the heat and tireness I had lost my concentration and hadnt drunk enough water that day.  So that was our lesson and therefore me and Einar made sure it didn't happen again.   But my dad and Skuli arent used to ride in such a heat as we are getting now so we are constanstly reminding them to drink water.  Very important.  But one more day has past and the destination is getting closer.  A little bit weird feeling.


« Síðasta færsla | Næsta færsla »

Athugasemdir

1 Smámynd: Guðrún Magnea Helgadóttir

Drekktu mikið, sama hvaða vökva þú drekkur svo þú komist lifandi til baka á Íslandið okkar besta

Guðrún Magnea Helgadóttir, 4.8.2007 kl. 14:33

2 identicon

Skál fyrir ykkur.Kv

halldor johannsson (IP-tala skráð) 4.8.2007 kl. 20:08

Bæta við athugasemd

Ekki er lengur hægt að skrifa athugasemdir við færsluna, þar sem tímamörk á athugasemdir eru liðin.

Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikið á Javascript til að hefja innskráningu.

Hafðu samband